Na herseninfarct weer aan het werk

Wat vooraf ging

Op 5 januari 2018 vond mijn man mij ’s morgens in de huiskamer. Hij hoorde mij licht snurken maar dat was het enige waaruit hij kon opmaken dat ik nog in leven was. Op dat moment was ik niet aanspreekbaar en was me niet bewust van wat er om mij heen gebeurde. Daarna ging alles heel vlug. In de ambulance met vliegende vaart naar het ziekenhuis en met spoed opgenomen op de afdeling intensieve neurologie.

Het eerste moment dat ik me herinner was dat mijn gezin om me heen stond en ik in een ziekenhuisbed lag. Ik voelde me toen redelijk goed, had geen uitvalsverschijnselen en kon gewoon praten. Ik besefte toen de ernst van de situatie nog niet zo en dacht dat ik met een paar dagen wel weer thuis zou zijn want ik was alleen maar moe en slaperig.

Het bleek dat ik een herseninfarct gehad had. Daarbij was het gebied van de Thalamus beschadigd. Dat maakte dat ik me zo slaperig voelde. En verder een intense moeheid, zowel lichamelijk als mentaal. De eerste dagen sliep ik bijna de hele dag. Later kwam ik wat meer uit bed en deed regelmatig kleine slaapjes. De revalidatie richtte zich vooral op het fysieke aspect. Ik had bij het lopen een rare schommel naar links waardoor ik tegen allerlei zaken op botste, ook omdat mijn hersenen min of meer ontkenden dat er links obstakels waren waar ik omheen moest. Na 2 ½ week ziekenhuis mocht ik naar het Militair Revalidatie Centrum in Doorn. Hier kreeg ik een heel pakket aan revalidatiemogelijkheden en werd ook de vraag gesteld hoe ik dacht over mijn werk. Aangezien ik het goed naar mijn zin had, gaf ik aan dat ik weer graag terug wilde keren naar mijn werk. Misschien met wat minder uren maar toch wel op die plek en dat werk. Daar werd positief op gereageerd en er werd door de behandelaars aangegeven dat ze dit ook wel mogelijk achtten.

Begeleiding terug naar werk

Na 2 ½ maand revalidatie had ik een afrondend gesprek met de maatschappelijk werker. Zij adviseerde mij om bij terugkeer naar het werk coaching aan te vragen bij Boogh Arbeidsre-integratie, vanwege de specialisatie Niet Aangeboren Hersenletsel (NAH). Mijn werkgever reageerde daar positief op. En toen ik in mei 2018 de eerste stappen richting werk weer ging maken, had ik ook al snel een afspraak met mijn coach (tevens arbeidsdeskundige) José. Zij was de maanden daarna een vaste rots in de branding en dat was erg waardevol. Iemand die wist waar ik het over had, kennis van zaken had en die me steunde bij het terugkeren naar werk.

Die steun bestond er soms uit dat ze de rem intrapte en kritische vragen stelde als ik naar haar idee te snel vooruit wilde. Het advies was iedere keer: kleine stapjes vooruit en als het niet gaat een stapje teruggaan. Ook als iets emotioneel soms te veel voor me was, kon ik mijn verhaal bij haar kwijt en letterlijk en figuurlijk “uithuilen”. En soms had ze gewoon heel praktische tips; zoals een achteruitkijkspiegel op de fiets. Hierdoor heb ik achteropkomend verkeer eerder in het oog en schrik minder als het voorbij raast. Het gebruik van oordoppen, om geluid te filteren.

De voorlichting die zij, samen met mij, aan mijn collega’s gaf, was erg steunend. Dat bespaarde mij veel uitleg en ik kon merken dat het voor begrip en steun zorgde.

Samen met José, keek ik naar de dagindeling, hoe kon ik het aantal uren het best verdelen zodat het uitkwam met mijn energie en mijn middagslaapje. En daarnaast welke belasting kon ik aan. Het was fijn dat haar advies ook altijd overeen kwam met dat van de bedrijfsarts.

Na een jaar van langzaam opbouwen, en inmiddels de leeftijd van 62 jaar bereikt, ben ik nu weer op de 20 uur die ik voorheen werkte. Nu met een wat andere verdeling over de dagen. Acht uur werk op een dag, wil ik zoveel mogelijk vermijden want als ik thuiskom, heb ik nog altijd de behoefte om een poosje te slapen. De overgevoeligheid voor prikkels maakt dat ik dan moe ben en een kort slaapje, geeft dan energie voor het eind van de middag en avond. In mijn werk als maatschappelijk werker kan ik mijn werkzaamheden zelf inplannen en dat is heel prettig, daardoor kan ik bijvoorbeeld intensieve werkzaamheden aan het begin van de dag plannen. Ook de pauzes kan ik zelf inplannen. Ook mijn passie “wandelen” heb ik weer kunnen oppakken en deze zomer maken we een begin met het Pieterpad.